مدام چشم تو مخمور و ناتوان خفتست

به بوستان جمالت بهار بسیارست

ولیک با گل وصل تو خار بسیارست

چه حالتست که او را خمار بسیارست

میم ز لعل دل افروز ده که جان افزاست

وگرنه جام می خوشگوار بسیارست