بروزگار مگر حال دل کنم تقریر

که از تو بردل ما خود غبار بسیارست

مرا بجای توای یار یار دیگر نیست

ولی ترا چو من خسته یار بسیارست

که بردلم ستم روزگار بسیارست

زخون دیده فرهاد پاره های عقیق

هنوز بر کمر کوهسار بسیارست