دو چشم آهوی شیرافکنش نگر خواجو

چرا که بلبل بیچاره مست و مدهوشست

زبان سوسن آزاد بین که هست دراز

ولیک برخی آزاده ئی که خاموشست

که همچو بخت تو در عین خواب خرگوشست