چنان گشت زال از بس آموختن

سواران جنگی و کین آوران

شب و روز بودند با او به هم

زدندی همی رای بر بیش و کم

تو گفتی ستاره ست از افروختن

به رای و به دانش به جایی رسید

که چون خویشتن در جهان کس ندید