خال لب تو گر چه سیاهیست بت پرست

وی طاق آسمانی محراب ابرویت

پیوسته گشته خوابگه جادوان مست

همچون بلال برلب کوثر نشسته است

بنشستی و فغان ز دل ریش من بخاست

قامت بلند و دسته ریحان تازه پست

مشنو که از تو هست گزیرم چرا که نیست