تا سر از خاک بر آرم به قیامت سرمست

گر بپیری هدف ناوک خلقی گشتم

چه توان کرد که تیر خردم رفت از شست

مستم آندم که بمیرم بسر خاک برید

کس ازین قید بتدبیر نرفتست برون

زانکه از چنبر تقدیر نمی شاید جست

مست و مدهوش برندش ز لحد بر عرصات