این نکهت مشکین نفس باد بهارست

یا درج عقیقست که بر در ثمینست

هر چند نمک چون شکرت شور جهانیست

لیکن لب لعلت نمکی بس شکرینست

یا چین سر زلف تو یا نافه چینست

بالای بلندت که ازو کارتو بالاست

بالاش نگویم که بلای دل و دینست