ای من غلام دولت آنکو غلام اوست

گر زانکه مشک ناب ز چین می شود پدید

صد چین در آن دو سلسله مشک فام اوست

مقبل کسی کش او بغلامی کند قبول

عامی چو من بحضرت سلطان کجا رسد

لیکن امید بنده بانعام عام اوست

پروانه گر چو شمع بسوزد عجب مدار