هیچم بدست نیست که در پایش افکنم

آنست رای اهل مودت که رای اوست

هر چند دورم از رخ او همچو چشم بد

پیوسته حرز بازوی جانم دعای اوست

الا سری که پیشکش خاک پای اوست

گر مدعای کشته شاهد شهادتست

دعوی چه حاجتست که شاهد گوای اوست