من پرستار دو چشم خوش بیمار توام

رنگ روی من بیدل چو زر از بیماریست

چه شود گر به عیادت قدمی رنجه کنی

که فغانم همه شب تا سحر از بیماریست

گرچه بیمار پرستی بتر از بیماریست

تا دلم فتنه آن نرگس بیمار تو شد

بر من این واقعه نوعی دگر از بیماریست