کانکه او هر نفسی بر سر آبیست خسیست

از دل ما نشود یاد تو خالی نفسی

حاصل از عمر گرانمایه ما خود نفسیست

تو نه آنی که شوی یک نفس از چشمم دور

دمبدم محترز از سیل سرشکم می باش

زانکه هر قطره ئی از چشمه چشمم ارسیست

چون گرفتار توام دام دگر حاجت نیست