که با لب تو دلم را محبتی جانیست

پری رخا چکنم گر نخوانمت شب و روز

چرا که چاره دیوانگان پری خوانیست

بیا که جان عزیزم فدای لعل لبت

تو شاه کشور حسنی و حاجبت ابرو

ولی خموش که بس حاجبی به پیشانیست

چنین که می کند از قامت تو آزادی