کنون که کشتی ما در میان موج افتاد

که درد را چو امید دوا بود غم نیست

دوا پذیر نباشد مریض علت شوق

ولی چو روی مرض در شفا بود غم نیست

اگر چنانکه مجال شنا بود غم نیست

صفا ز باده صافی طلب که صوفی را

بجای جامه صوف ار صفا بود غم نیست