مردم از اندوه از کرمان نمی یابم خلاص

گنج لطفی گنج را در کنج ویران چاره نیست

دور گردون چون مخالف می شود عشاق را

در عراق ار راست گوئی از سپاهان چاره نیست

ای عزیزان هر که مرد او را ز کرمان چاره نیست

خواجو ار درظلمت شب باده نوشد گو بنوش

خضر را در تیرگی از آب حیوان چاره نیست