مصرع نخست · شماره 17
ایکه خواجو ز سر زلف تو شد سودائی
شاعرخواجوی کرمانیدر متن شعر
سطرهای پیرامون
برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.
دربارهٔ این سطر
سطر شماره 17 از «غزل شماره ۲۰۶ - در سر زلف سیاه تو چه سوداست که نیست...» است.