از تو در هیچ سری نیست که سودائی نیست

در هوای گل رخسار تو شب تا سحرم

بجز از بلبل شوریده هم آوائی نیست

هر سری لایق سودای تو نبود لیکن

جای آن هست که بنوازی و دستم گیری

که بجز سایه لطف تو مرا جائی نیست

نه که چون لعل شکر بار تو نبود شکری