بوی انفاس تو خواجو همه عالم بگرفت

آبروی قدح و رونق خمار برفت

آن چه می بود که تا ساقی از آن می پیمود

کس ندیدیم که از میکده هشیار برفت

این چه عطرست که آب رخ عطار برفت