چشم خواجو بین که گوید هردم از دریا دلی

از سرم تا پای چون شمع آتش سودا گرفت

منکه از کافر شدن ترسی ندارم لاجرم

مومنم کافر شمرد و کافرم ترسا گرفت

کای بسا گوهر که باید ابر را از ما گرفت