همچو خواجو سزد ار ترک دل و دین گیرم

نه چو پرویز که کام از لب شیرین بگرفت

آخر ای صبح جگر سوختگان رخ بنمای

که مرا بیتو ملال از مه و پروین بگرفت

که دلم در غم عشقت ز دل و دین بگرفت