یک شب ز عشق نرگس پر خواب او نخفت

از کوی او چگونه توانم که بگذرم

بلبل کسی نگفت که ترک چمن بگفت

شد مدتی که دیده اختر شمار من

ای آنکه چشم شوخ کماندار دلکشت

ما را به تیر غمزه دل خون چکان بسفت

شامست گیسوی تو و تا صبح بسته عقد