روز محشر که سر از خاک لحد بردارند

روی آن آب که زنجیر شود چون مویت

عین سحرست که هر لحظه بروبه بازی

شیرگیری کند و صید پلنگ آهویت

هرکسی روی بسوئی کند و من سویت

مرغ دل صید کمانخانه ابروی تو شد

چه کمانست که پیوسته کشد ابرویت