بر سر کوی تو خواجو ز سگی کمتر نیست

هرکسی روی بسوئی کند و من سویت

مرغ دل صید کمانخانه ابروی تو شد

چه کمانست که پیوسته کشد ابرویت

گاه گاهی چه بود گر گذرد در کویت