دم از جهان چه زنی همدمی طلب خواجو

ولی میان تو یک موی اندر و خم هیچ

از آن دوای دل خسته در جهان تنگست

که نیستش بجز از پسته تو مرهم هیچ

بحکم آنکه جهان یکدمست و آندم هیچ