نیکبخت آنکو ز شادی و نشاط آزاد شد

داد از آن بیدادگر کز سرکشی دادم نداد

از حیای چشمه نوشش شد آب خضرآب

با نسیم خاک کویش هست باد صبح باد

زانکه تا من هستم از شادی نیم یک لحظه شاد

بنده آن سرو آزادم وگر نی راستی

مادر فطرت ز عالم بنده را آزاد زاد