هرکه چون خواجو صف آرای سپاه بیخودیست

عندلیب باغ جان مرغ خوش الحان تو باد

آنکه همچون لاله از مهرش دل پرخون بسوخت

سایه پرورد سهی سرو خرامان تو باد

چشم خون افشان او سقای میدان تو باد