اشکم از دیده از آن روی فتادست کزو

ز آه من غلغله در عالم بالا افتاد

چشم دریا دل ما چون ز تموج دم زد

شور در جان خروشنده دریا افتاد

راز پنهان دل خسته بصحرا افتاد

گویدم مردمک دیده گریان که کنون

کار چشم تو چه اندیشه چو با ما افتاد