خدنگ چشم تو در جان خاص و عام نشست

مرا که خون جگر در دل کباب افتاد

دل رمیده دعد آنزمان برفت از چنگ

که پرده از رخ رخشنده رباب افتاد

کمند زلف تو درحلق شیخ وشاب افتاد

نسیم صبح چودر گیسوی تو تاب افکند

دل شکسته خواجو در اضطراب افتاد