زاهدی گوشه نشین بر در خمار افتد

چون بیاد خط سبز تو برآرم نفسی

دودم از سینه برین پرده زنگار افتد

هر دم از آرزوی گوشه چشمت سرمست

گر برد باد صبا نکهت زلف تو بچین

خون دل در جگر نافه تاتار افتد

پیش آن نرگس بیمار بمیرد خواجو