بر ارجاسپ چندی بکرد آفرین

ز دینار وز مشک و دیبا سه تخت

همی برد پیش اندرون نیکبخت

بیامد ببوسید روی زمین

چنین گفت کاین مایه ور کاروان

همی راندم تیز با ساروان

بدو اندرون یاره و افسرست