لعل لب در پوش تو چون در سخن آید

از بلبل شوریده فغان در چمن افتد

طوطی که شکر می شکند در شکرستان

نادر فتد ار همچو تو شیرین سخن افتد

خون در جگر ریش عقیق یمن افتد

هر کو چو من از عشق تو بی خویشتن افتاد

در دام غم از درد دل خویشتن افتد