چو بر درت گذرم گوئیم که خواجو باز

بیاد چشم تو مست و خراب می گردد

عجب نباشد اگر شد سیاه و سودائی

چنین که زلف تو بر آفتاب می گردد

بگرد خانه ما از چه باب می گردد