باز گوئی هوس چنگل شاهین دارد

ای خوشا آهوی چشمت که بهر گوشه که هست

خوابگه برطرف لاله و نسرین دارد

مرغ دل کز سر زلفت نشکیبد نفسی

گر چه فرهاد به تلخی ز جهان رفت ولیک

همچنان شور شکرخنده شیرین دارد

دل گمگشته ز چشم تو طلب می کردم