خواجو از چشمه نوشت چو حکایت گوید

همچنان شور شکرخنده شیرین دارد

دل گمگشته ز چشم تو طلب می کردم

کرد اشارت بسر زلف سیه کاین دارد

همه گویند سخن بین که چه شیرین دارد