زاهد صومعه را هر نفسی مست و خراب

حیف باشد که بافسوس بپایان آرد

در ره عشق مسلمان حقیقی آنست

که به زنار سر زلف تو ایمان آرد

نرگس مست تو در حلقه مستان آرد

اگر از چشمه نوش تو زلالی یابد

کی خضر یاد بد آب چشمه حیوان آرد