ز راه بنده نوازی مگر نسیم صبا

نه عاشقست که یک حرف بر زبان آرد

کدام قاصد فرخنده می رود که مرا

حدیثی از لب آن ماه مهربان آرد

ز دوستان خبری سوی دوستان آرد

چرا حرام کند خواب بر دو دیده من

اگر نسیم سحر خواب پاسبان آرد