لیک پیش لب شیرین ز شکردر گذرد

کوه سنگین دل اگر قلزم چشمم بیند

موج طوفان سرشکش ز کمر در گذرد

نکند ترک شکر خنده شیرین خسرو

دیده دریا دلی از خون دلم می بیند

کو تواند که روان از سر زر در گذرد

نتواند که نهد بر سر کوی تو قدم