باد شبگیر چو بر صحن گلستان گذرد

واجب آنست که از حال گدا یاد کنند

هر که بر طرف سراپرده سلطان گذرد

بلبل دلشده را مژده رساند ز بهار

که رساند ز دل خسته جمعی پیغام

جز نسیمی که برآن زلف پریشان گذرد

هیچ در خاطر یوسف گذرد کز غم هجر