دل خواجو که بجان آمده بود از غم عشق

سیم اشکست که کار رخ من چون زر کرد

هر میی کز کف ساقی غمت کردم نوش

گوئیا خون جگر بود که در ساغر کرد

خون شد امروز و سر از چشمه چشمش برکرد