کام دلم آن پسته دهانست ولیکن

بی لاله رخان روی بصحرا نتوان کرد

بی سرو قدان میل تماشا نتوان کرد

زان پسته دهان هیچ تمنا نتوان کرد

گفتم مرو از دیده موج افکن ما گفت

پیوسته وطن برلب دریا نتوان کرد