گیسوی تو گر سرکشد او را چه توان گفت

دل در سر آن هندوی لالا نتوان کرد

بی خط تو سر نامه سودا نتوان خواند

بی زلف تو سر در سر سودا نتوان کرد

با هندوی کژ طبع محا کا نتوان کرد

هر لحظه پیامی دهدم دیده که خواجو

بی می طلب آب رخ از ما نتوان کرد