ما را بگرد کوه و بیابان بر آورد

با کوه اگر صفت کنم از شوق کازرون

آه از دل شکسته نالان بر آورد

گر اشتیاق کعبه برینسان بود بسی

خواجو چنین که چشمه خونبار چشم تست

هر دم معینست که طوفان برآورد