آنکس که دلی دارد جان در رهت افشاند

چون تیغ کشد مهرت گردون سپر اندازد

چون غمزه خونخوارت برقلب کمین سازد

بس کشته که هر لحظه بر یکدگر اندازد

وانرا که سری باشد در پات سر اندازد

در مهر تو چون لاله رخساره بخون شویم

از بسکه دلم هر دم خون در جگر اندازد