کام جان جز ز برای تو نمی شاید خواست

هر دم از سوز جگر ساز غمی باید زد

گر نخواهد که برآشفته شود کار جهان

دست در حلقه زلف تو کمی باید زد

راه دل جز بهوای تو نمی باید زد

گر چه ما را نبود یک درم اما هر دم

سکه مهر ترا بر در می باید زد