چنین که شمع سر افشاند و از قدم ننشست

خروش و ناله ز اهل نشست برخیزد

خیال باده صافی ز سر برون کردن

کجا ز دست من می پرست برخیزد

گمان مبر که کسی را ز دست برخیزد

گهی که شست گشاید هزار نعره زند

نگار صف شکنم را ز شست برخیزد