معینست که آنماه پیکر از سر مهر

گمان مبر که کسی را ز دست برخیزد

گهی که شست گشاید هزار نعره زند

نگار صف شکنم را ز شست برخیزد

کنون که عهد مودت شکست برخیزد

شبی دراز بسا ناله دل مجروح

کزان دو زلف دلاویز پست برخیزد