وین جگر سوخته را از گذر او چه رسد

دلم از دست بشد تا بسر او چه رسد

از برم رفت و من بیدل ودین بر سر راه

مترصد که پیامم ز بر او چه رسد

شد بچین سر زلف تو و این عین خطاست