آید سوی بین الحزن از مصر بوی پیرهن

فرهاد شورانگیز را شیرین بمهمان می رسد

امروز دیگر ذره را خور مهربانی می کند

وین لحظه گوئی بنده را تشریف سلطان می رسد

جان عزیز من مگر دیگر به کنعان می رسد

دل می دهد جان را خبر کارام جان می پرسدت

جان مژدگانی می دهد دل را که جانان می رسد