بشب رسید مرا روز عمر بیتو ولیک

مه دو هفته ازین خوبتر نمی باشد

نه ز آب و خاک مجسم که روح پاکی از آنکه

بدین لطافت و خوبی بشر نمی باشد

شب فراق تو گوئی سحر نمی باشد

توام جگر مخور ارزانکه من خورم شاید

که قوت خسته دلان جز جگر نمی باشد