می اکنون در قدح ریزم که خواجو می پرست آمد

که بلبل را ز عشق گل قرار از دست بیرون شد

مگر مرغ سحر خوانرا هم آوازی بدست آید

که چون بادش بصد دستان بهار از دست بیرون شد

گل این ساعت بدست آرم که خار از دست بیرون شد