در چنین وقت که از دست برون شد کارم

نقش دیوار بود کو ز نگار اندیشد

تو چه یاری که نداری غم و اندیشه یار

یاری آنست که یار از غم یار اندیشد

من بیچاره که ام چاره کار اندیشد

هر که سر در عقب یار سفرکرده نهاد

این خیالست که دیگر ز دیار اندیشد